Jûjî

qewimîn

1.noun
  1. occurrence

    de
    Vorfall
    nl
    voorval
    tr
    oluş / hadise / vaka / olay
    kmr
    rûdan, peydabûn, pêkhatin, çêbûn, bûn:

Examples

  • qewimîna wê bûyerê

2.verb
  1. happen

    de
    geschehen / passieren / stattfinden / vorfallen
    nl
    gebeuren
    tr
    olmak / yer bulmak / meydana gelmek
    kmr
    rû dan, bûn, çêbûn, peyda bûn, pêk hatin (bi taybetî bûyer)

Examples

  • Xwedê neke ku belayek li wan biqewime.

Etymology

Ji erebî قَوََّمَ (qewweme).

Related words

Source and licence

This entry derives from Wîkîferheng/Wiktionary and is licensed under CC BY-SA 4.0. Source: Wîkîferheng. Our derived data is shared under the same licence.

qewimîn — Kurmanji dictionary · Jûjî