şor

• Serê xwe şorr kirin.

• Koro, ev çi cil û bergên şor in te li ber xwe kirine, here niha veguhêze!

Ji proto-hindûewropî *sūr- (“tirş yan şor/sûr”), hevreha lîtwanî sūrus (sûr/şor), rusî соль (solʹ) (soli: xwê), fransî sur (tirş), îngilîzî sour (tirş), almanî sauer (tirş).

Ji erebî شور (şewr) ku wek şêwir jî ketiye kurdî. Di kurdî de gelek caran "-ew-" ya erebî dibe "o". Nimûneyek jî "dewr" e ku di kurdî de bûye "dor". Bi heman awayî xewx ya erebî jî di kurdî de bûye xox. Di erebî de şewr tenê bi maneyê şêwirê lê ne bi ya "şor"ê tê bikaranîn lê ev nayê wê maneyê ku "şor" ne ji wê ye. Bi heman awayî peyvên kurdî yên ji erebî yên bi eynî wateyê anku qise û xeber jî ne wek di erebî de li kar in lê dîsa jî ji erebî ne. Delîleke din jî bo ku "şor" ji "şewr"a erebî ye ew e ku "şor" tenê li deverên kurmancîaxiv yên erebîaxiv jî lê heyî yan nêzîkî erebîaxivan heye (Mêrd