Substantiv
Sirene
- en
- siren
- tr
- sirene
- kmr
- sîren, alarm, agadarî, dengên bilind ên ku bo agadarkirinê tên bikaranîn ku nîşaneya talûke, xirabî an lezgîniyê digihînin derdorê û haya merivan pê dixin.
Herkunft
Ji farisî آژیر, ew bixwe ji zimanek kurdî an evistayî ji ber ku bi farisî divê bibûya /z/ (binêre زیرک û jîr), hevreha jîr. Bo guherîna maneya ji keça delal bi sîren bide ber "siren" ku keçikeke mîtolojîk a ku mêran bi xweşikiya xwe dibe mirina wan bû.