Substantiv
religiös / Glaubender
- en
- religious / from / believer / lahar
- nl
- gelovig / godsdienstig / religieus
- tr
- dindar / inançlı / inanlı / itikatlı
- kmr
- Kesên ku bawerî bi tiştekî (bi taybetî bi dînekî anku olekî) heye.
Beispiele
bawermendên îslamê, bawermendên komunîzmê
Herkunft
Ji bawer + -mend.