bincamî

/bɘnd͡ʒɑːˈmiː/

Substantiv

ikiyüzlülük / riyakârlık / ikiyüzlüluk
kmr
çîvokî, durûtî, riyakarî, bêexlaqî, derewînî, melaqî, dudevîtî, durûbûn, rewşa bincambûnê

Herkunft

Ji bincam + -î