Substantiv
Diplom / Prüfungszeugnis / Urkunde / Ernennungsurkunde
- en
- diploma / certificate / degree
- nl
- akte / brevet / bul / diploma
- tr
- diploma / bröve / şahadetname
- kmr
- bawername, govanname, îcaze, şehadet, sertîfîkat, destûrname, brove, izinname, hewiyet, belgenameya ku mirov pê dikare diyar bike ku mirovî destûr heye tiştekî bike, belgenameya ku diyar dike ku kesek di karekî de bi ser ketiye
Herkunft
Bi rêya îngilîzî yan îtalî diploma yan fransî diplome ji latînî diploma ji yûnaniya kevn δίπλωμα (îcaze) ji διπλόος (dubare)