Substantiv
emanetçi / bir / şey / emanet
- en
- depository / depositary / trustee / bailee
- kmr
- Kesê xwediyê emanetê ye, kesê ku tiştekî jê re hatiye emanetdayîn.
Beispiele
Eger em bixwazin ji bo zimanê bavûkalên xwe wek emanetdarek baş bimînin, divê em xwedî li zimanê xwe derkevin.
Herkunft
Ji erebî [Peyv?], têkildarî amîn, emîn, emn, emanet.