goran

Ji navê êla Goran, ji *gehwaran, ji *gahbaran, ji *gah (pehlewî [skrîpt hewce ye] (gah, “îlahî, qewl û kilam, stranên dînî”)) + -bar anku ên kilambêj, ên ku gehên dînî lê ye, +an. Ji pêş-îranîkî *gaHθáH (gehθeh), ji pêş-hindûîranîkî *gaHtʰáH (geht'eh), ji pêş-hindûewropî *g⁽ʷ⁾eH-tHó-s, ji *g⁽ʷ⁾eH- (“stran, girî”) + *-tHós. Ramana stranbêjiyê hê di gelek zimanên kurdî de parastiye wek soranî گۆرانی (goranî, “stran”). Bi gengazî ji ber ku polek pîr û rahibên zerdeştî bûn û bi gaθa/gah/geh'ên evistayê têkildar bûn lewmanî. Bo mînakek yeksan binêre dibe ku êla Zend jî, lê van hemûyan hê binîqaş in