Substantiv
Konsens / Einvernehmen
- en
- concensus / general / agreement / consensus
- nl
- consensus / eensgezindheid / overeenstemming
- tr
- oybirliği
- kmr
- yekdilî, hevbîrî, yekrêzî, yekdengî, tifaq, itifaq, tewafiq, konsensûs
Herkunft
Ji hevfikir + -î.
Konsens / Einvernehmen
Ji hevfikir + -î.