Jûjî

keçel

/kʰɛˈt͡ʃɛl/

Adjektiv
  1. kahl / glatzköpfig

    en
    bald
    nl
    kaal
    tr
    kel / dazlak
    kmr
    nesaxîyeke çermê serî , kesa/ê ku ji ber nexweşiyekê li hin derên serê wî por şên nabe

Herkunft

Bi metatezê ji *kelçe (piçekê kel anku serrût) ji kel + -çe, ji proto-hindûewropî *gal- (hilû, rût, bêmû, kel, keçel), hevrehên kurmancî kel, kele, kelle, kulox, hilû, farisî کل (kel), كله (kelle), latînî calvus (> fransî chauve), rusî голый (goliy: rût), îngilîzî callow, almanî kahl, holendî kaal, çekî û holý, slovenî gol, polonî goły...

Verwandte Wörter

Quelle und Lizenz

Dieser Eintrag stammt aus Wîkîferheng/Wiktionary und steht unter CC BY-SA 4.0. Quelle: Wîkîferheng. Unsere abgeleiteten Daten teilen wir unter derselben Lizenz.