Substantiv
erfinder
- en
- inventor
- nl
- uitvinder
- tr
- keşşaf / keşfedici / keşeden / bulucu
- kmr
- keşifker, kaşif, peydaker, vebîner, şkaftmend, derander, rêçgerîn, derîner, derhêner, mucîd, îcadkar, îcadker, kesa/ê ku tiştek nû dibîne yan tiştek nû çêdike, kesa/ê ku tiştekî keşf dike
Herkunft
Ji erebî [Peyv?], têkildarî keşf