Substantiv
Konflikt / Streit
- en
- conflict
- nl
- conflict / geschil / strijd
- tr
- çakışma / çakışmak
- kmr
- pevçûn, dubendî, dijberî, dijminatî, şer, lihevnekirin, micadele
Herkunft
Bi rêya îngilîzî conflict ji latînî conflictus ji confligere (“li hev dan”) ji com- (“li gel hev”), ji fligere (“lê dan”).