Substantiv
Logik
- en
- logic
- nl
- logica
- tr
- mantık
- kmr
- jîrbêjî, vac, mantiq, beraqilî, hişmendî, li gor hiş û aqilî, ne keyfî, feraset, têgihiştin, aqildarî, aqilmendî, aqil
Herkunft
Bi rêya fransî logique yan îngilîzî logic ji latînî logica ji yûnaniya kevn λογικος (logikos) ji λόγος (lógos, “hiş, aqil”).