Substantiv
şefaatçi
- en
- intercessor / prayer
- kmr
- şefaat, mehdervan, navgîn, navbeyn karî kirin daku başiyê bigihîne kesek, navbêjî ew kesê/a xwe dide ber kesekî/a din û behisê ciwamêrî û qenciyên wî\ê dike daku bipareze.
Beispiele
Ew kiye ku dê bîte mehder bo me?
Herkunft
Ji meh + -der.