Substantiv
Minarett
- en
- minaret
- nl
- minaret
- tr
- minare
- kmr
- bircên bilind û zirav yên mizgeftan ku miwezin ji ezanê didin
Herkunft
Ji erebî منارة (fenerxane, ronahîxane), hevreha aramî ܡܢܪܬܐ (minarta: mûmdank, fener), îbrî מנורה (minora: mûmdank) ji mi- + rehê n-w-r- (ron kirin, geş kirin) ku herwiha serekaniya peyva nûr (ronahî) ye. Ji eynî rehî: Enwer, minewer, Nûrî.