Substantiv
König
- en
- king
- nl
- koning
- tr
- kral / padişah
- kmr
- paşa, key, şah, mîr, siltan, melik, qeyser, împarator, serok, padîşa
Herkunft
Bi riya tirkî kral ji zimanekî slavî, bidin ber bulgarî, makedonî û sirboxirwatî крал (kral), çekî král, polonî król, rusî коро́ль (korólʹ), hemû ji zimanekî cermenî Karl (“navê kralekî frengî, 742-814”).