Adjektiv
ehrlich / aufrichtig
- en
- honest
- nl
- eerlijk
- tr
- dürüst
- kmr
- Kesê ku rastiyê dibêje; kesê ku derewan nake.
Herkunft
Ji rast + go.Ji Farsîyê -go ku reha guftenê ye (mîgoyem) bi kurmancî -bêj e û çima ku rehên niha peyv disazînin hemberê rastgoyê rastbêj e.