Substantiv
Neuerung / Reform
- en
- reform / change
- nl
- hervorming / reform
- tr
- düzeltim / düzeltme / ıslahat / reform
- kmr
- guhartin, guherandin, guherîn, nûkirin, nûbûn, çakkirin, çaksazkirin, serrastkirin, rastkirin, dirustkirin
Herkunft
Ji fransî réforme yan ji îngilîzî reform ji latînî re- + form (> reformare = formek / dirûvek / şiklek nû danê)