Jûjî

tebîet

/tɛbiːˈ(ʕ)ɛt/

Substantivmaskulin/femininPlural: tebîet
  1. Natur / Wesensart

    en
    nature, essence
    nl
    natuur
    tr
    tabiat, doğa
    kmr
    Hemû riwek û hewyan tiştên din yên jîndar.
  2. quality, trait, characteristic, property, disposition, temper

Beispiele

  • Parastina tebîetê pirr giring e.

  • Pansed mirîd civyan hemîFikrîne şêx tebiyetê73. Xweş dibû bi zikr û siyamê

Herkunft

Ji erebî طبيعة (ṭebî'eᵗ) ku herwiha serekaniya taybet ya kurdî ye jî; ji طبع (ṭeb', “muhr, teb', çap, dews, şûn, şop”). Ji heman rehî: metbee, tabi'.

Verwandte Wörter

Quelle und Lizenz

Dieser Eintrag stammt aus Wîkîferheng/Wiktionary und steht unter CC BY-SA 4.0. Quelle: Wîkîferheng. Unsere abgeleiteten Daten teilen wir unter derselben Lizenz.