Substantiv
eğitim
- en
- education
- kmr
- Proseya neqlkirina agahî, qabiliyet an mihakemeyekê.
Herkunft
Ji erebî تحصيل (“(berhem an dahat) bi dest xistin, hasil kirin”), ji rehê حصل (ḥeṡele, “bi dest ve hatin, ketin destî, gihiştinê, bi dest ketin”).
tehsîl
/tɛhˈsiːl/