Jûjî

dînkirin

/diːŋkɘˈɾɘn/

noun
  1. çıldırtma / delirtme

    kmr
    weke mirov jiber tirs kutekî yan her sedemeka dî dîn bi be yan mejî wî têk bi de, :dengê firokan zarokêd me dînkirin

Etymology

Ji dîn + kirin.

Source and licence

This entry derives from Wîkîferheng/Wiktionary and is licensed under CC BY-SA 4.0. Source: Wîkîferheng. Our derived data is shared under the same licence.

dînkirin — Kurmanji dictionary · Jûjî