1.adjective
Yê kirina wî li gorî dînê Îslamê nerast e.
guneh
/ɡʊˈnɛh/
2.noun
sin
- de
- Sünde / Schuld / Rache / Verwünschung
- nl
- zonde
- tr
- günah, vebal
- kmr
- Tiştê ku nabe were kirin, tiştê ku kirina wî qedexe ye, tiştê ger were kirin dê were cizakirin.
Examples
Li gor îslamê zina guneh e.
Ey şefî'ê sahibê alayê hemdMin hene bêhed guneh, nisyan û 'emd
Etymology
Ji farisî گناه (gonah), ji farisiya navîn wn'h (winah), ji farisiya kevn *wínāθya, hevreha kurmancî binas, soranî گوناه (gunah), zazakî guna, partî wn's (winas), farisiya navîn wnʾsytn (winahîden, “ziyan lê kirin, hevsanî "binasandin"”), avestayî vi-nas-, latînî nex, necis (“merg”), noceo (“ziyan”), nocere (“ziyan lê kirin”), yûnanî νεκρός (nekrós, “cendek, term, kelex”), sanskrîtî विनाश (vināśa). Bide ber erebî جِنَايَة (jināya) (> cinayet), osmanî گناه (günah) (> tirkî günah), ermeniya kevn վնաս (vnas), gurciya kevn უნასი (unasi); deynên ji îranî.