Jûjî

mezel

noun
  1. tomb

    de
    Friedhof
    nl
    graf / kamer
    tr
    gömüt / kara yer / metfen / oda
    kmr
    ode, hode, xurfe, otax, jor, jûr, beşek ji xaniyekî ku bi dîwaran ji beşên din hatiye veqetandin

Examples

  • Dû re wî rahişt kevokê û çentê xwe, dîsan bi paş de vegeriya hundur û çû mezela mêvanan.

  • Dêm-i di camê me dî sur di medamê me dîLew me ji meyxaneyê girtiye berder mezelHer ji kevanê biweş qebdezerê goşereş

Etymology

Ji erebî منزل (menzil: rawestgeh, peyageh, cihê peyabûnê / jêdaketinê), hevreha aramî ܡܙܠܐ (mezzala), îbrî מזל (mezal), akadî 𒌓𒁕 (manzaltu [UD.DA]). Bi maneya "gorr, mezar, qebir" belkî bi xeletî bi têkilkirina peyva "mezar" be.

Related words

Source and licence

This entry derives from Wîkîferheng/Wiktionary and is licensed under CC BY-SA 4.0. Source: Wîkîferheng. Our derived data is shared under the same licence.

mezel — Kurmanji dictionary · Jûjî