Jûjî

zeng

/ˈzɛnɡ/

noun
  1. rust

    de
    Rost
    nl
    roest / oxydatie
    tr
    pas
    kmr
    Rengê zer yan qehweyî yê ku asinî yan polayî digire dema ku demek dirêj şil bin.

Examples

  • Nezerê me şûrekî zeng bûyî jî pişta xwe girêdide, kera cînarê xwe siwar dive û ji gund diçe.

  • Di demek nêz de, serê min ê weke kundirekî biharê derketa holê. Diranên min zeng girtibûn, ji dûxana cixarê.

Etymology

Binêre jeng.

Related words

Source and licence

This entry derives from Wîkîferheng/Wiktionary and is licensed under CC BY-SA 4.0. Source: Wîkîferheng. Our derived data is shared under the same licence.

zeng — Kurmanji dictionary · Jûjî