navdêr
Rengê zer yan qehweyî yê ku asinî yan polayî digire dema ku demek dirêj şil bin.
- de
- Rost
- en
- rust
- nl
- roest / oxydatie
- tr
- pas
Mînak
Nezerê me şûrekî zeng bûyî jî pişta xwe girêdide, kera cînarê xwe siwar dive û ji gund diçe.
Di demek nêz de, serê min ê weke kundirekî biharê derketa holê. Diranên min zeng girtibûn, ji dûxana cixarê.
Etîmolojî
Binêre jeng.