navdêr
Rengê zer yan qehweyî yê ku asinî yan polayî digire dema ku demeke dirêj şil bin.
- de
- Rost
- en
- rust
- nl
- roest / oxydatie
- tr
- pas
Mînak
Jengê girtin.
Eve zadana hemû amarêd sifir danêne ku bi zûye jeng lê didêtin û dibte wek jehrê û mirofan carinan ew jeng dikujitin.
Etîmolojî
Herwiha jengar, jengal, hevreha soranî ژهنگ (jeng), farisî زنگ (zeng) û زنگار (zengar), pehlewî zangār (zengar), ji zimanên îranî. ժանգ (žang, jeng) ya ermenî, ܙܢܓܪܐ (zanɡɑrɑ, zengara) ya aramî û زنجار (zincar) ya erebî ji îranî ne. Formên zeng, zengar ji farisî ketine kurdî û di kurdî de ne formên xwemalî ne: bide ber kurdî jin, jiyan, jehr, farisî zen, zindegî, zehir.