nounmasculinePlural: ziman
language
- de
- das bewegliche Organ im Mund, mit dem man schmeckt, leckt, Nahrung hin und her schiebt und spricht; Zunge / Sprache
- nl
- tong / taal
- tr
- dil / dil, lisan
- kmr
- organekî nerm e di devî de, beşek ji leşê mirov û heywanan yê di devî de ku bo tamkirin, alîstin, daûrandinê û (ji aliyê mirovan ve) bo axiftinê tê bikaranîn
tongue
- de
- Zunge
- nl
- tong / taal
- tr
- dil
Examples
Zimanê wê ji xwê kul bûbû.
zimanê kurdî, zimanê îngilîzî, zimanê erebî.
Etymology
Herwiha ezman, Dara etîmolojiyê Proto-îranî *hižwáH Kurmancî ziman Mîrasmayî ji proto-îranî *hižwáH. Hevreha soranî زمان (ziman), kurdiya başûrî ziwan, zwan, hewramî ziwan, zwan, zazakî ziwan, zon, zûn, belûçî زوان (zewan) û زبان (ziban, zuban), farisî زبان (zeban), tacikî забон (zabon), peştûyî ژبه (žəba), partî 𐫙𐫉𐫁𐫀𐫗 (izban), farisiya navîn 𐫙𐫉𐫇𐫀𐫗 (izwan), osetî avestayî 𐬵𐬌𐬰𐬎𐬎𐬁 (hizuuā), sanskrîtî जिह्वा (jihvā́) û जुहू (juhū́), hindî जीभ (jībh), almanî Zunge, danmarkî/norwecî tunge, swêdî/îzlendî tunga, holendî tong, îngilîzî tongue, îrlendî teanga, bretonî teod, latînî lingua (guherîna D bi