Jûjî

çîv

/ˈt͡ʃiːv/

navdêr
  1. Dengê çivîkan.

    de
    Arch / Bogen / Kehre / Kurve
    en
    wand
    tr
    dar / rot / sopa / büküntü

Mînak

  • Hema di wê gave da çivîk hemî bi hevra firiyan; bû çîveçîva wan û çûn ser fîl.

Etîmolojî

Ji zimanên îranî, hevrehên din yên kurmancî ço, çiq, çeq, şiv, şivik, şivtan, kirmanşanî ço, farisî چوب (çûb), pehlewî çob

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.