Jûjî

şiv

/ʃɪv/

navdêrmêzaPirjimar: şiv
  1. Darikê zirav (bi taybetî yê terr yê mirov pê heywanan diajo).

    de
    Ast / Grashalm / Knüppel / Rute
    en
    cudgel, stick, club
    nl
    stok / knuppel
    tr
    çelik / çubuk / dar / rot
  2. dal

    de
    Ast / Zweig
    en
    branch, bough
    nl
    tak
  3. çizgi / şerit

    de
    Streifen
    en
    stripe (cloth pattern)
    nl
    streep
  4. boru

    de
    Rohr
    en
    pipe
    nl
    pijp / buis

Etîmolojî

Ji zimanên îranî, hevrehên din yên kurmancî çîv, ço, çiq, çeq, şivik, şivtan, kirmanşanî ço, farisî چوب (çûb), pehlewî çob. Lê herwiha dikare ji zimanekî samî jî be, bo nimûne ji aramî [Peyv?] ܫܒܛܐ (şevṭa), hevreha erebî سبط (sibṭ) û îbrî שבט (şibit, şivit). Heta eger "şiv" ji îranî be jî, hevwateya wê şivtan divê ji aramî be.

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

şiv — ferhenga kurmancî · Jûjî