navdêr
Darê zirav û terr.
- en
- rod / stick / wand
- tr
- çubuk / kırbaç
Etîmolojî
Ji aramî ܫܒܛܐ (şevṭa), hevreha erebî سبط (sibṭ) û îbrî שבט (şibit, şivit) yan jî ji zimanên îranî, hevrehên din yên kurmancî çîv, ço, çiq, çeq, şiv, şivik, kirmanşanî ço, farisî چوب (çûb) û چوگان (çevgan), pehlewî çob û çovegan. Bo guherîna ç/ş bide ber şivan ya kurdî û چوبان (çûban, “şivan”) ya farisî.