Jûjî

şewket

/ʃɛwˈkɛt/

navdêr
  1. mezinahî, gewretî, ezamet

    de
    Pracht / Erhabenheit
    nl
    grandeur / majesteit
    tr
    heybet

Mînak

  • Çeşna wî di dest û çaşnegîr bûEl-qisse bi şewketa xwe ew mîrRabû bi xwe bûye çaşnigîr

Etîmolojî

Ji erebî [Peyv?].

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

şewket — ferhenga kurmancî · Jûjî