Jûjî

şewket

/ʃɛwˈkɛt/

zelfstandig naamwoord
  1. grandeur / majesteit

    de
    Pracht / Erhabenheit
    tr
    heybet
    kmr
    mezinahî, gewretî, ezamet

Voorbeelden

  • Çeşna wî di dest û çaşnegîr bûEl-qisse bi şewketa xwe ew mîrRabû bi xwe bûye çaşnigîr

Herkomst

Ji erebî [Peyv?].

Bron en licentie

Dit lemma komt uit Wîkîferheng/Wiktionary en valt onder CC BY-SA 4.0. Bron: Wîkîferheng. Onze afgeleide gegevens delen we onder dezelfde licentie.