Jûjî

şewket

/ʃɛwˈkɛt/

noun
  1. heybet

    de
    Pracht / Erhabenheit
    nl
    grandeur / majesteit
    kmr
    mezinahî, gewretî, ezamet

Examples

  • Çeşna wî di dest û çaşnegîr bûEl-qisse bi şewketa xwe ew mîrRabû bi xwe bûye çaşnigîr

Etymology

Ji erebî [Peyv?].

Source and licence

This entry derives from Wîkîferheng/Wiktionary and is licensed under CC BY-SA 4.0. Source: Wîkîferheng. Our derived data is shared under the same licence.