navdêr
Parçeya leşî ya li rûya mirov û candarên din bêhna xwe tê re dikişînin û berdidin, pê bêhn dikin tiştan û kilmûşî tê re diavêjin.
- de
- Nase
- en
- nose
- nl
- neus
- tr
- burun
Etîmolojî
Kîteya yekem (bê-) ji peyva bêhn e lê kîteya duyem (-vil) bi esehî nayê zanîn. Bo têkiliya "bêvil"ê û "bêhn"ê bidin ber farisî بو (bo, “bêhn”) û بینی (bînî, “bêvil, poz, difin”).