navdêr
organa bêhnkirinê, parçeya leşî ya li rû ya mirov û candarên din bêhna xwe tê re dikişînin û berdidin, pê bêhn dikin tiştan û kilmûşî tê re diavêjin
- de
- Nase
- en
- nose
- nl
- neus
- tr
- burun
Etîmolojî
Herwiha kepû, hevrehên soranî کەپۆ (kepo), کەپۆڵ (kepoł), کەپۆڵک (kepołk), kurdiya başûrî کەپوو (kepû), کەپووڵ (kepûł), کەپووڵک (kepûłk), goranî کاپۆڵیە (kepûłiye), sanskrîtî कपाल (kapā́la), hindî कपाल (kapāl) û कपार (kapār), latînî caput, almanî Haupt... hemû ji proto-hindûewropî *kaput- (“kulox, ser”).