Jûjî

birç

/ˈbɘɾt͡ʃ/

navdêr
  1. Pêdiviya bi xwarinê, hewcehiya bi xwarinê, birçîbûn, rewşa kesê birçî.

    de
    Hunger
    en
    hunger / famine / starvation / hungriness
    nl
    honger
    tr
    açlık / parlamak / parıltı

Mînak

  • Xizan ji birçan dimirin.

Peyvên girêdayî

Peyvên çêbûyî

Girêdayî

Awayên din

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

birç — ferhenga kurmancî · Jûjî