Jûjî

cin

/ˈd͡ʒɘn/

navdêr
  1. ecin, "yên ji me çêtir", neysizî, li gor Qur'anê û çîrokan nijadek e ku mirov bi çavan nabînin

    de
    Phantasiegestalt
    en
    djinn / djinni / genie / jinni
    nl
    djinn / geest
    tr
    cins / ecini / cin

Etîmolojî

Ji erebî جِنّ (cinn) ji lêkera جَنَّ (cenne, “veşartin, niximandin, parastin”) anku "cin" tê maneya "nepenî, nehînî, razber, veşartî, ne berçav". Hevreha aramî גניא (ginya: cin) ji גננ (genne: niximandin, veşartin). Heman lêkera erebî herwiha serekaniya van peyvan e jî: cenet ("cihê parastî": biheşt), cenîn ("di zikî de parastî": zarokê jidayiknebûyî), mecnûn..

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

cin — ferhenga kurmancî · Jûjî