Jûjî

melek

/mɛˈlɛkʰ/

navdêr
  1. Afirandiyên tê bawerkirin ku biçeng û li esmanan in lê li rûyê dinyayê jî digerrin.

    de
    Engel
    en
    angel
    nl
    engel
    tr
    melek / ferişte

Mînak

  • Enasir çiharin, ji wanin melek, / Wekî ins û cin, nûre qismê gelek.

Etîmolojî

Ji erebî ملك (melek) yan ملاك (melak), hevreha îbrî מלאך (mel´ax), aramî ܡܠܐܟܐ (mel´exa: melek yan pêxember, peyamber) ji me- + ܠܐܟ (l-´-k-: şandin, hinartin, peyam gihandin). Heman peyva erebî ketiye farisî, tirkî û piraniya zimanên misilmanan.

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

melek — ferhenga kurmancî · Jûjî