Jûjî

erc

/ˈɛɾd͡ʒ/

navdêr
  1. samîmiyet, naz, rê hebûna xwestina tiştekî, di dostaniyê û hevaltiye de nêzîkbûn.

    tr
    nazı geçmek

Mînak

  • Bi ercê ez ji te re dibêjim.

  • Erca min lê nabihure.

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

erc — ferhenga kurmancî · Jûjî