Jûjî

erc

/ˈɛɾd͡ʒ/

noun
  1. nazı geçmek

    kmr
    samîmiyet, naz, rê hebûna xwestina tiştekî, di dostaniyê û hevaltiye de nêzîkbûn.

Examples

  • Bi ercê ez ji te re dibêjim.

  • Erca min lê nabihure.

Source and licence

This entry derives from Wîkîferheng/Wiktionary and is licensed under CC BY-SA 4.0. Source: Wîkîferheng. Our derived data is shared under the same licence.