Jûjî

erc

/ˈɛɾd͡ʒ/

zelfstandig naamwoord
  1. nazı geçmek

    kmr
    samîmiyet, naz, rê hebûna xwestina tiştekî, di dostaniyê û hevaltiye de nêzîkbûn.

Voorbeelden

  • Bi ercê ez ji te re dibêjim.

  • Erca min lê nabihure.

Bron en licentie

Dit lemma komt uit Wîkîferheng/Wiktionary en valt onder CC BY-SA 4.0. Bron: Wîkîferheng. Onze afgeleide gegevens delen we onder dezelfde licentie.