Jûjî

girî

/ɡɘˈɾiː/

1.navdêr
  1. Girîn; barandina rondikan, werandina rondikan.

    de
    Weinen
    en
    cry
    nl
    gehuil / huilen
    tr
    irilik / kabak

Etîmolojî

girî + -n, ji proto-hindûewropî *greid- (“qîrîn”), hevreha soranî giryan, farisî گریه (girye), گریستن (girîsten), latînî cridare (bixwîne: krîdarê "girîn, qîrîn"), îngilîzî cry (bixwîne: kray, "girîn; qîrîn"), îriya navîn grith ("girî"), weylsî gryd (qîjîn), spanî gritar, romanî cridar, almanî kreissen, swêdî û norwecî gråta, swêdiya devokî/devkî grina...

Peyvên girêdayî

2.lêker
  1. dema borî ya sade ji lêkera girîn

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

girî — ferhenga kurmancî · Jûjî