Jûjî

girîn

1.navdêr
  1. girî, dengê girînê:

    de
    Weinen
    en
    cry
    nl
    kreet / roep
    tr
    çığlık / ağlama

Mînak

  • Girîna wî ez xemgîn kirim.

2.lêker
  1. kizîn, girî kirin, şîn kirin, dadûferyad kirin, şîwan kirin, rondik barandin, ji çavan hatin, hêsir barandin (û dengek jê hatin, bi taybetî ji ber xemgîniyekê)

    de
    weinen
    en
    cry
    nl
    huilen / wenen / schreien / janken
    tr
    ağlamak

Etîmolojî

Ji girî + -n, ji proto-hindûewropî *greid- (“qîrîn”), proto-îranî *gāθram, avestayî [skrîpt hewce ye] (gāθrō), hevreha soranî giryan, farisî گریه (girye), گریستن (girîsten), latînî cridare (bixwîne: krîdarê "girîn, qîrîn"), îngilîzî cry (bixwîne: kray, "girîn; qîrîn"), îriya navîn grith ("girî"), weylsî gryd (qîjîn), spanî gritar, romanî cridar, elmanî kreissen, swêdî û norwecî gråta... ji heman rehî girijîn.

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

girîn — ferhenga kurmancî · Jûjî