1.navdêr
ken
- de
- Lachen / Lache
- en
- laugh
- nl
- lach
- tr
- gülme / gülüş
Mînak
Bi kenîna te şa dibim.
kenîn
/kɛˈniːn/
2.lêkerPirjimar: em {{{4}}}dikenin
Ji kêfan deng jê hatin, dengê "hahahaaa" ji keyfan kirin.
- de
- lachen
- en
- to laugh
- nl
- lachen
- tr
- gülmek
Mînak
Haş bi haş kenya çavê kor çavê şaş kenya.
Etîmolojî
Ji ken + -în: Ji proto-hindûewropî *khendh- ku tenê di zimanên îranî û zimanê ermenî de maye: pehlewî [skrîpt hewce ye] (xendîten, “kenîn”) [skrîpt hewce ye] (xendek, “bişir, girnij, bişkurr”), farisî خنده (xende, “ken”), خندیدن (xendîden, “kenîn”), sogdî [skrîpt hewce ye] (xendent, “ken”) û ermenî խինդ (xind, “şadî, xweşî”).