Jûjî

kenîn

/kɛˈniːn/

1.Substantiv
  1. Lachen / Lache

    en
    laugh
    nl
    lach
    tr
    gülme / gülüş
    kmr
    ken

Beispiele

  • Bi kenîna te şa dibim.

2.VerbPlural: em {{{4}}}dikenin
  1. lachen

    en
    to laugh
    tr
    gülmek
    kmr
    Ji kêfan deng jê hatin, dengê "hahahaaa" ji keyfan kirin.

Beispiele

  • Haş bi haş kenya çavê kor çavê şaş kenya.

Herkunft

Ji ken + -în: Ji proto-hindûewropî *khendh- ku tenê di zimanên îranî û zimanê ermenî de maye: pehlewî [skrîpt hewce ye] (xendîten, “kenîn”) [skrîpt hewce ye] (xendek, “bişir, girnij, bişkurr”), farisî خنده (xende, “ken”), خندیدن (xendîden, “kenîn”), sogdî [skrîpt hewce ye] (xendent, “ken”) û ermenî խինդ (xind, “şadî, xweşî”).

Verwandte Wörter

Quelle und Lizenz

Dieser Eintrag stammt aus Wîkîferheng/Wiktionary und steht unter CC BY-SA 4.0. Quelle: Wîkîferheng. Unsere abgeleiteten Daten teilen wir unter derselben Lizenz.