Jûjî

kenîn

/kɛˈniːn/

1.noun
  1. laugh

    de
    Lachen / Lache
    nl
    lach
    tr
    gülme / gülüş
    kmr
    ken

Examples

  • Bi kenîna te şa dibim.

2.verbPlural: em {{{4}}}dikenin
  1. to laugh

    de
    lachen
    nl
    lachen
    tr
    gülmek
    kmr
    Ji kêfan deng jê hatin, dengê "hahahaaa" ji keyfan kirin.

Examples

  • Haş bi haş kenya çavê kor çavê şaş kenya.

Etymology

Ji ken + -în: Ji proto-hindûewropî *khendh- ku tenê di zimanên îranî û zimanê ermenî de maye: pehlewî [skrîpt hewce ye] (xendîten, “kenîn”) [skrîpt hewce ye] (xendek, “bişir, girnij, bişkurr”), farisî خنده (xende, “ken”), خندیدن (xendîden, “kenîn”), sogdî [skrîpt hewce ye] (xendent, “ken”) û ermenî խինդ (xind, “şadî, xweşî”).

Related words

Source and licence

This entry derives from Wîkîferheng/Wiktionary and is licensed under CC BY-SA 4.0. Source: Wîkîferheng. Our derived data is shared under the same licence.