Jûjî

kenîn

/kɛˈniːn/

1.isim
  1. gülme / gülüş

    de
    Lachen / Lache
    en
    laugh
    nl
    lach
    kmr
    ken

Örnekler

  • Bi kenîna te şa dibim.

2.fiilÇoğul: em {{{4}}}dikenin
  1. gülmek

    de
    lachen
    en
    to laugh
    nl
    lachen
    kmr
    Ji kêfan deng jê hatin, dengê "hahahaaa" ji keyfan kirin.

Örnekler

  • Haş bi haş kenya çavê kor çavê şaş kenya.

Köken

Ji ken + -în: Ji proto-hindûewropî *khendh- ku tenê di zimanên îranî û zimanê ermenî de maye: pehlewî [skrîpt hewce ye] (xendîten, “kenîn”) [skrîpt hewce ye] (xendek, “bişir, girnij, bişkurr”), farisî خنده (xende, “ken”), خندیدن (xendîden, “kenîn”), sogdî [skrîpt hewce ye] (xendent, “ken”) û ermenî խինդ (xind, “şadî, xweşî”).

İlgili kelimeler

Kaynak ve lisans

Bu madde Wîkîferheng/Wiktionary kaynaklıdır ve CC BY-SA 4.0 ile lisanslanmıştır. Kaynak: Wîkîferheng. Türettiğimiz veriyi de aynı lisansla paylaşıyoruz.