Jûjî

hêstir

/heːsˈtɪɾ/

navdêr
  1. Dewarek e bi xwe nazê lê ji cotbûna kerekî û mahînekê peyda dibe.

    de
    Maultier / Muli
    en
    mule
    nl
    muildier
    tr
    katır

Mînak

  • Hêstir rewan tên wek coyan tîr dan ewan reşebriwanDil wek goyan ber kaşowan ser lu'lu'an bergên wereq

  • Bila ker negihe wan, me ne lazimî hêstirê ye.

Etîmolojî

proto-îranî; pehlewî: ester ("hêstir"); farisî: ester ("hêstir"); kurdî: hêstir ("hêstir") ...; zazakî: astor ("hesp") ^(alfabeya arî)

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.