Jûjî

hest

/hɛst/

navdêrnêrzaPirjimar: hest
  1. Ramanên ku di mirovî de peyda dibin û dibin sedema hin tiştên wek tirsê, şermê, evînê, qehrê, kerban, şadiyê...

    de
    Emotion / Gefühl / Bewegung / Rührung
    en
    emotion, feeling, sentiment, passion
    nl
    emotie / bewogenheid / ontroering / aandoening
    tr
    duygu / his / ihtisas / intiba

Etîmolojî

Hevreha soranî ههست (hest), farisî حس (his), tirkî his... hemû ji erebî حس (ḥiss), hevreha aramî ܚܫܐ (xeşşa), îbranî חוש (xûş) - hemû bi maneya "hest, his, hes". Bo zêdebûna T/D li dawiyê bide ber: qalind, elind, mindal - ji ber S-ya bêlerz e, ne D-ya bilerz lê T-ya bêlerz ketiye dûv wê. Ji eynî rehî: hes, his, hesas, (pê) hesîn. Di kurmancî de forma "hest" nû ye û bi zimanê nivîskî ve sinordar e lê formên "hes, his" ji mêj ve di nav gel de berbelav in. Bo zêdebûna T li dawiya peyvê, binêrin: tişt. gengaz e jî ku hevreha "bihîstin" be, binere: -bihîstin-.

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.