Jûjî

ibtida

navdêr
  1. destpêk, pêşî, sereta, ser, bidayet, serekanî, cihê yan qonaxa tiştek jê tê

    de
    Anfang / Beginn
    en
    beginning / commencement / start
    nl
    aanvang / begin / ontstaan
    tr
    başlangıç / bidayet / primitif

Mînak

  • Xelqno! Ne dûr e, hazir eEw wahid e û bê îbtîdaHer çî bikit ew qadir e

Etîmolojî

Ji erebî اِبْتِدَاء (ibtidāʔ).

Peyvên girêdayî

Peyvên çêbûyî

Awayên din

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

ibtida — ferhenga kurmancî · Jûjî